Σύντομη παρουσίαση της
34ης ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΙΑΣΚΕΨΗΣ ΤΗΣ UNESCO
(Παρίσι 16 Οκτωβρίου – 3 Νοεμβρίου 2007)
Και της Ελληνικής Προεδρίας αυτής

   Ως γνωστό ανά δύο χρόνια, η UNESCO οργανώνει στην έδρα της στο Παρίσι την Παγκόσμια Συνδιάσκεψή της, στην οποία λαμβάνονται αποφάσεις για τις Δράσεις και τα Προγράμματά της ανά τον κόσμο, συνήθως για την επόμενη πενταετία, από τα Κράτη-Μέλη (Εtats-membres), τα Συνεργαζόμενα Μέλη (membres associés) και τα Μέλη Παρατηρητές (membres observateurs) και τους συμβεβλημένους με αυτήν Διεθνείς Οργανισμούς, π.χ. ΟΗΕ, Συμβούλιο της Ευρώπης κτλ.
Σήμερα η  UNESCO μετά και από την προσχώρηση σε αυτή του ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ και της ΣΙΓΓΑΠΟΥΡΗΣ, απαριθμεί 193 Κράτη – Μέλη και Συνεργαζόμενα Μέλη, αποτελεί τον πιο πολυάριθμο σε Κράτη – Μέλη Οργανισμό του Συστήματος των Ηνωμένων Εθνών.
Στο σημείο αυτό θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μην αναφέρουμε ένα γεγονός εξόχως τιμητικό και σημαντικό για την Ελλάδα, αυτό της εκλογής του Μόνιμου Αντιπροσώπου στην UNESCO, Πρέσβεως κ. Γεωργίου ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ, στη θέση του Προέδρου της Γενικής Διάσκεψης της UNESCO, που απέσπασε τα πιο κολακευτικά σχόλια από τους συμμετέχοντες για την εύρυθμη οργάνωση της Διάσκεψης. Στο διάστημα των δύο ετών έως την επόμενη 35η Γ .Διάσκεψη, ο Έλληνας Πρέσβης, με την παραπάνω ιδιότητα, θα επαγρυπνά για την τήρηση και εκτέλεση των αποφάσεων της 34ης Γ. Συνδιάσκεψης.
Ακόμα η 34η Γ.Διάσκεψη της UNESCO, υπήρξε η Διάσκεψη που δέχτηκε την επίσκεψη των περισσότερων Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων, ήτοι, του Προέδρου της Δημοκρατίας της Ελλάδας (18 – 10 – 2007) κ. Κάρολου ΠΑΠΟΥΛΙΑ, του Προέδρου της Βουλγαρίας, του Βασιλέως της Σουηδίας, του Προέδρου της FYROM, του Προέδρου της Δημοκρατίας της Τανζανίας, του Προέδρου του Καμερούν, καθώς και του Πρωθυπουργού του Saint – Vincent – et – les Grenadines. Η επίσκεψη στις 18 – 10 – 2007 του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, έδωσε ιδιαίτερη λαμπρότητα στην Γ.Διάσκεψη της UNESCO.
Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας κ.Κάρολος ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ, καθώς και ο Πρόεδρος της Διάσκεψης, Πρέσβης κ. Γ. Αναστασόπουλος, τόνισαν στις ομιλίες τους τις διαχρονικές αρχές και αξίες του αρχαιοελληνικού κόσμου, που είναι συνυφασμένες με τις αξίες που πρεσβεύει η UNESCO, και ότι η κλασσική παιδεία παραμένει πάντα επίκαιρη. Οι ανθρωπιστικές σπουδές  - στο επίκεντρο των οποίων βρίσκονται οι κλασσικές – αποτελούν τον θεμέλιο λίθο για τις ηθικές αξίες, από τις οποίες εμπνέεται η UNESCO, όσον αφορά τους σκοπούς, το έργο της και τις προσπάθειές της για την εδραίωση της Αγωγής για Δημοκρατία και Ειρήνη. Ειδικότερα ο Έλληνας Πρόεδρος της Γ. Διάσκεψης κ. Γ. Αναστασόπουλος τόνισε την ηθική αποστολή της UNESCO ως εξής: «Στο πλαίσιο της αποστολής της για την ενδυνάμωση της Ειρήνης και την εξάλειψη της φτώχιας, η UNESCO οφείλει να είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τις νέες προκλήσεις ηθικής φύσεως. Ακόμα, μολονότι ο Οργανισμός ενθαρρύνει την αμοιβαιότητα της γνώσης, δεν παύει όμως να ενδιαφέρεται και για τον τρόπο που χρησιμοποιούνται οι επιστημονικές γνώσεις και για την επίδραση αυτών στις κοινωνίες και στη ζωή των ατόμων. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο πρέπει να ισχυροποιηθεί η ηθική σκέψη για την Επιστήμη και την Τεχνολογία».
……………Η υπεράσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αναμφισβήτητα βρίσκεται στην καρδιά των ηθικών ερωτημάτων.
…………….
Η φιλοσοφία, ως επιστήμη της σκέψης και της μάθησης, προσθέτει μια συμπληρωματική διάσταση – αυτή της ένταξης της ηθικής διάστασης, γεγονός που επιτρέπει τη διατήρηση και την προστασία της σημερινής δημιουργικής ποικιλομορφίας».
Επίσης σε άλλο σημείο της ομιλίας του, απευθυνόμενος προς το ακροατήριο – εκπροσώπους όλων των Κρατών – μελών από όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου – είπε τα εξής: «….δικαίως έχουν αποκαλέσει την UNESCO ηθική της ανθρωπότητας. Εντούτοις, εάν η UNESCO αρκεστεί στο να παίξει μόνο αυτόν τον ρόλο, μπορούμε κάλλιστα να την χαρακτηρίσουμε ότι είναι στο πλαίσιο του Συστήματος των Ηνωμένων Εθνών, ένα είδος αγάλματος ενός ιππότη, ένας νοσταλγικός φύλακας των ανθρωπιστικών αξιών.
Γι’ αυτό, για να παίξει πράγματι τον ρόλο της ηθικής συνείδησης, η UNESCO δεν θα πρέπει να αρκεστεί στον ρόλο ενός διατηρητή των καλών αξιών του παρελθόντος. Η UNESCO δεν πρέπει να είναι μόνο ένα άγαλμα, οφείλει να είναι ένας φρουρός, ένα παρατηρητήριο. Μ’ αυτήν την προοπτική, η ηθική της UNESCO πρέπει να είναι μια έμπρακτη ηθική, μια σύγχρονη ηθική, μια ηθική του μέλλοντος….»       

Σύμφωνα με τον εναρκτήριο λόγο του Γενικού Διευθυντή της UNESCO Koichiro MATSUURA, η νέα μεσοπρόθεσμη στρατηγική της UNESCO (2008-2013) διαρθρώνεται γύρω από την νέα υπόμνηση για τον ρόλο της UNESCO, ως αρμόδιο όργανο, ανά τον κόσμο, για την Παιδεία, τον Πολιτισμό και τις Επιστήμες, καθώς και των θεματικών ενοτήτων όπου η  UNESCO προτίθεται το χρονικό αυτό διάστημα να συμβάλλει καταφατικά, ενδυναμώνοντας αποφασιστικά τις αρμοδιότητες της στο πλαίσιο του Συστήματος των Ηνωμένων Εθνών.
Ειδικότερα: «η UNESCO ως ειδικός Οργανισμός του Συστήματος των Ηνωμένων Εθνών, συμβάλλει στην εδραίωση της ειρήνης, στον αγώνα ενάντια στην φτώχεια, στην διαρκή ανθρώπινη ανάπτυξη και στον διαπολιτισμικό διάλογο, διά της παιδείας, των επιστημών, του πολιτισμού, της επικοινωνίας και της πληροφόρησης.
Για το χρονικό διάστημα «2008-2013», σε όλη την στρατηγική της UNESCO, η προτεραιότητα δίνεται στην «ΑΦΡΙΚΗ» και στην ΙΣΟΤΗΤΑ μεταξύ των «ΔΥΟ ΦΥΛΩΝ». Η δράση υπέρ της Αφρικής θα υλοποιηθεί με ιδιαίτερο σεβασμό, στις προτεραιότητες που υιοθέτησαν τα ίδια τα Αφρικάνικα κράτη – μέλη, μέσω της Αφρικάνικής Ένωσης και του προγράμματος NEPAD. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στην ισότητα μεταξύ των δύο φύλων που προκύπτει από την αποδειχθείσα σταθερή βούληση των ισχυρών του πλανήτη ως προς αυτό το θέμα, κατά την Παγκόσμια Σύνοδο Κορυφής του 2005, καθώς και από τις προτάσεις που στη συνέχεια συγκεκριμενοποιήθηκαν σε όλη την κλίμακα του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών στο πλαίσιο της διαδικασίας της μεταρρύθμισής του.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου, που θα καλύπτεται από τις αποφάσεις της 34ης Παγκόσμιας Διάσκεψης, η UNESCO θα προσπαθήσει να υλοποιήσει τους συμφωνημένους στόχους για την ανάπτυξη σε παγκόσμιο επίπεδο, κυρίως τους στόχους της χιλιετίας για την ανάπτυξη(ΟΜD). Το μεγάλο πλεονέκτημα της UNESCO στο πλαίσιο του Συστήματος των Ηνωμένων Εθνών, εστιάζεται στην ικανότητα της να αντιδρά σε σύνθετα προβλήματα με πιο σφαιρικό και κατάλληλο τρόπο, με έναν τρόπο διατμηματικό και διεπιστημονικό.
Η καινούργια λοιπόν μεσοπρόθεσμη στρατηγική της UNESCO, διαρθρώνεται γύρω από πέντε πρωταρχικούς στόχους που εντάσσονται στο συνολικό πρόγραμμα του Οργανισμού και έχουν έτσι διαμορφωθεί ώστε να δύνανται να ανταποκριθούν σε μια σειρά από συγκεκριμένα παγκόσμια προβλήματα που αντιστοιχούν στις βασικές αρμοδιότητες του Οργανισμού.
Αυτοί οι πέντε στόχοι είναι οι εξής:
• Η εξασφάλιση μιας παιδείας ποιότητας για όλους.
• Η κινητοποίηση της επιστημονικής γνώσης και πολιτικής υπέρ της διαρκούς ανάπτυξης.
• Η αντιμετώπιση των πολυάριθμων προκλήσεων ηθικής τάξεως.
• Η προώθηση της πολιτισμικής ποικιλομορφίας και του διαπολιτισμικού διαλόγου.
• Η εγκαθίδρυση κοινωνιών της γνώσης χάρη στην πληροφόρηση και την επικοινωνία.

Στη συνέχεια δεκατέσσερις στρατηγικοί στόχοι του προγράμματος, διευκρινίζουν πώς οι πέντε αυτοί πρωταρχικοί στόχοι θα υλοποιηθούν με τρόπο θεματικό και διά μέσου μιας τομεακής ή διατομεακής δράσης. Το όλο περιεχόμενο του σχεδίου 346/4 της περιόδου 2008 – 2013, έχει ως άξονα τα αποτελέσματα και καθορίζει με σαφήνεια τα αναμενόμενα μετρήσιμα αποτελέσματα, τόσο των πρωταρχικών στόχων, όσο και των στρατηγικών.
Επίσης κατά την Διάσκεψη ( στην Επιτροπή Παιδείας - 20 – 24 Οκτωβρίου- και σ’ αυτήν του πολιτισμού -26 – 29 Οκτωβρίου) παρουσιάστηκαν οι μεταρρυθμίσεις που έγιναν στον τομέα της Παιδείας και στον τομέα του  Πολιτισμού, και οι επιδράσεις τους εντάχθηκαν με τρόπο ορατό στον σχεδιασμό των προγραμμάτων και στους αντίστοιχους πρωταρχικούς και στρατηγικούς στόχους.
Τονίστηκε ακόμα ότι το σχέδιο 34C/4 ικανοποιεί πλήρως τις απαιτήσεις και τις μεταρρυθμίσεις των Ηνωμένων Εθνών, συμβάλλοντας έτσι με τρόπο συγκεκριμένο στην «ενότητα της εκτέλεσης του» στο πλαίσιο της Δράσης του Συστήματος των Ηνωμένων Εθνών.
Η UNESCO θα συμβάλλει σε πολλές από αυτές τις προσπάθειες, τόσο σε παγκόσμιο επίπεδο όσο και στο επίπεδο των χωρών. Αυτή η απόφασή της διαφαίνεται καθαρά σε όλους τους πρωταρχικούς και στρατηγικούς στόχους του «προγράμματος 2008 – 2013». 34/4. Η πρόκληση για την UNESCO είναι κυρίως να αποδειχθεί αποτελεσματική στο επίπεδο των χωρών και τα αποτελέσματα να είναι σε εναρμόνιση με τις προτεραιότητες των χωρών καθώς και με άλλες δράσεις υπέρ της διαρκούς δράσης του Συστήματος των Ηνωμένων Εθνών.
Όλες οι μεταρρυθμίσεις εντός της UNESCO έχουν ως απώτερο σκοπό την αποκέντρωση των δράσεων της UNESCO, και την όσο το δυνατόν μεταβίβαση αυτών από την έδρα της  UNESCO στο Παρίσι, στα διάφορα Γραφεία και Ινστιτούτα της UNESCO ανά τον κόσμο, τα οποία είναι σε θέση να γνωρίζουν καλύτερα τις ανάγκες των κρατών – μελών.
    Το οικονομικό θέμα απασχόλησε εκτενώς τη Διάσκεψη και έγινε έκκληση στα κράτη – μέλη να αυξήσουν τις εισφορές προς την UNESCO, η οποία ως δείγμα «νοικοκυρέματος» των οικονομικών της, προέβη στην κατάργηση ορισμένων οικονομικών προνομίων του προσωπικού της, αλλά δυστυχώς, όχι σε όλο. Τα προνόμια των υψηλόβαθμων υπαλλήλων έμειναν άθικτα.
- Οι μεσοπρόθεσμοι στόχοι θα υλοποιηθούν μέσω μιας εξελίσσιμης και συνεχούς διαδικασίας, η οποία θα συμπεριλαμβάνει δραστηριότητες παρακολούθησης και ελέγχου, γεγονός που θα καταλήξει σε μια πραγματική ανανέωση της διαδικασίας της μεταρρύθμισης της  UNESCO.
Τέλος, κατά την υλοποίηση των στόχων, τα αρμόδια όργανα – υπηρεσίες της UNESCO, καθώς και Διευθυντές των τομέων θα πρέπει συνεχώς να έχουν υπόψη τους:
• Τις νέες εξελίξεις που τυχόν θα λαμβάνουν χώρα στην παγκόσμια σκηνή, σε περιφερειακό επίπεδο στους τομείς των αρμοδιοτήτων της UNESCO.
• Τις απαιτήσεις της μεταρρύθμισης των Ηνωμένων Εθνών, ειδικότερα σε επίπεδο χωρών, στην οπτική της «ενότητας στην εκτέλεση».
• Τα αποτελέσματα και τα γεγονότα των δραστηριοτήτων του προγράμματος, συμπεριλαμβανομένων των συμπερασματικών αξιολογήσεων και των κανονικών δραστηριοτήτων της παρακολούθησης της εξέλιξης όλων των δράσεων.
• Την εσωτερική αναδιάρθρωση και τις μεταρρυθμίσεις καθώς και τους νέους προσανατολισμούς των Τομέων της UNESCO.
• Τους άλλους σοβαρούς παράγοντες, που θα μπορέσουν να θέσουν σε κίνδυνο τη συγκεκριμενοποίηση των αναμενόμενων αποτελεσμάτων.

Όπως ήδη αναφέραμε, η Αφρική και η Ισότητα μεταξύ των δύο φύλων, θα κυριαρχούν ως οι βασικότερες προτεραιότητες της UNESCO – στην περίοδο 2008 – 2013. Εκτός αυτών όμως, επιτρέπονται ειδικές επεμβάσεις επικεντρωμένες σε ότι αφορά:
• Τη νεολαία, και κυρίως την αντιμετώπιση της βίας των νέων και άλλων προβλημάτων, τα οποία θέτουν σε κίνδυνο τη σωστή ανάπτυξη της νεολαίας όλου του κόσμου.
• Τις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της Σύσκεψης σε ανώτατο επίπεδο, που πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2006, αναφορικά με την εξέταση του Προγράμματος Δράσης των Βρυξελλών.
• Τα μικρά νησιώτικα από ανάπτυξη κράτη, (P.E.I.D) σύμφωνα με τη Διακήρυξη του Μαυρίκιου(Maurice) και τη Στρατηγική του Μαυρίκιου (Maurice).

Όσον αφορά την Αφρική, σήμερα η μέγιστη πρόκληση για την UNESCO, είναι η ελάττωση σε αυτήν την ήπειρο, της έσχατης φτώχειας. Ήδη η ενδιάμεση αξιολόγηση(2006) της UNESCO για ό,τι ήδη έχει γίνει για την Αφρική, κατέδειξε ότι ο ρυθμός των αλλαγών είναι πάρα πολύ βραδύς και είναι αμφίβολο αν η Αφρική μπορέσει να εκπληρώσει έως το 2015 τους στόχους της Χιλιετίας για την Ανάπτυξη.(Objectifs du Millenaire pour le Developpement O.M.D)
Παρόλα αυτά η UNESCO θα εντείνει τις προσπάθειες της (2008 -2013), για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της περιφερειακής ένταξης, όπως αυτές καθορίστηκαν από τις Αφρικάνικες χώρες, την Αφρικάνικη Ένωση,  (UΑ), κυρίως μέσω της Νέας Συμφωνίας για την Ανάπτυξη της Αφρικής (NEPΑD) και των τοπικών περιφερειακών Οργανισμών. Η UNESCO θα μεριμνήσει ιδιαίτερα να βοηθήσει την Αφρική σε μετά- συγκρουσιακές καταστάσεις, καθώς και άλλων καταστροφών και πάνω από όλα να συμβάλλει στην μη επανάληψη των συγκρούσεων και να εξασφαλίσει την ανόρθωση και ανοικοδόμηση αυτών των χωρών. Επίσης ιδιαίτερη προσοχή θα δοθεί στην υλοποίηση, από την UNESCO, των στόχων της «Δεύτερης Δεκαετίας της παιδείας για την Αφρική», 2006 – 2015- που εμπεριέχονται στην Διακήρυξη της Συνόδου Κορυφής του Χαρτούμ και στο πρόγραμμα της δράσης αυτής, και κυρίως στη στήριξη της διαδικασίας της «Παιδείας για Όλους», ήτοι, διδακτικό υλικό, σχολικά προγράμματα, εκπαίδευση των εκπαιδευτικών, ανάδειξη του Αφρικάνικου πολιτισμού, διάσωση των γλωσσών αυτής της ηπείρου σε συνεργασία με την Αφρικάνικη Ακαδημία των γλωσσών «ΑCΑLΑΝ» κλπ.(βλ. Χάρτη της πολιτισμικής Αφρικάνικης Αναγέννησης).
    Το όλο Σχέδιο Δράσης της UNESCO 2008 – 2013, στο πλαίσιο των μεταρρυθμίσεων του Οργανισμού- αποφασίστηκε στην 34η Παγκόσμια Διάσκεψη να «προικιστεί» με τρεις νέους σημαντικούς τομείς:
Ο πρώτος, «Διαχείριση και αποτελεσματικότητα», προστιθέμενος στην ήδη υπάρχουσα Διεύθυνση της Οικονομικής Διαχείρισης, θα είναι υπεύθυνος για τρεις διακριτές λειτουργίες: α) την διαχείριση των αποτελεσμάτων, β) τη διαχείριση των ατόμων, και γ) την διαχείριση των πόρων. Με αυτόν το τρόπο η UNESCO πιστεύει ότι θα βελτιωθούν οι υπηρεσίες της διαχείρισης καθώς και της αποτελεσματικότητάς τους.
    Οπωσδήποτε η UNESCO δεν μπορεί να εκπληρώσει μόνη της, τους τόσο φιλόδοξους στόχους της. Έχει όμως την τύχη να διαθέτει ένα ευρύ σύστημα – χωρίς κάτι το ανάλογο σε άλλους οργανισμούς – από εντολείς, από εταίρους και δίκτυα, που δεν ζητούν τίποτε άλλο από το να συνεργαστούν με αυτή στο πλαίσιο των διάφορων δράσεών της: δηλαδή, κυβερνητικοί ή μη κυβερνητικοί εταίροι, δημόσιοι και ιδιωτικοί. Γι’ αυτούς τους λόγους, εδώ και αρκετό καιρό η UNESCO δημιούργησε ένα νέο Τμήμα στη Διεύθυνση των Σχέσεων με τις Εθνικές Επιτροπές για την UNESCO  και διεύρυνε αυτό που ονομάζουμε «η οικογένεια της UNESCO»: δηλαδή, εθνικές επιτροπές, έδρες UNESCO, κέντρα της κατηγορίας 2, clubs, προσθέτοντας πολλούς φορείς από τον ιδιωτικό τομέα, γεγονός που ενδυναμώνει τη διαδράση ανάμεσα στην  UNESCO και την «κοινωνία των πολιτών». (societé civile) και δημιουργεί συγχρόνως ένα αυθεντικό θετικό κλίμα για τον λεγόμενο «Πολιτισμό της εταιρικότητας»- Culture du partenariat. Το τμήμα αυτό, όντως θα παίξει σπουδαίο ρόλο στο μεταρρυθμιστικό έργο της UNESCO, διότι ο ιδιωτικός τομέας, ως ένας τομέας πιο ευπροσάρμοστος και περισσότερο χρηστικός αλλά και οικονομικά πιο εύρωστος από ότι ο δημόσιος κάθε χώρας, θα μπορεί να αναπτύξει δραστηριότητες, που θα συμβάλλουν στην αποτελεσματικότητα των δράσεων της UNESCO.
Ο τρίτος τομέας, «Διαφάνεια και πληροφόρηση του κοινού», που διαφοροποίησε την ήδη υπάρχουσα Διεύθυνση των «εξωτερικών σχέσεων και της συνεργασίας», άπτεται με το περιεχόμενο των προγραμμάτων που αναφέρονται στην επικοινωνία και την πληροφόρηση του κοινού, ειδικότερα με τη διαφάνεια αυτής της πληροφόρησης, καθώς και με το παραγόμενο ενημερωτικό υλικό και τον τρόπο διάδοσης του.
Οι περισσότεροι πιστεύουν, και αυτό δεν είναι καθόλου παράξενο, ότι η πληροφόρηση, που δίνεται από τους Διεθνείς Οργανισμούς, είναι ελλιπής ή και πολλές φορές παραπλανητική. Από αυτήν την αντίληψη δεν εξαιρείται και η UNESCO. Αποφασίστηκε λοιπόν στην 34C, ότι η πληροφόρηση του κοινού πρέπει να καταλήγει σε μια θετική ολοκληρωτική διαφάνεια σχετικά με την UNESCO, κυρίως μέσω των ΜΜΕ, των οποίων η επίδραση δύναται να είναι μετρήσιμη από ποιοτικούς και ποσοτικούς δείκτες. Σε ένα περιβάλλον, όπου τα ΜΜΕ και οι δωρητές της  UNESCO είναι όλο και περισσότερο πιο κριτικοί και απαιτητικοί, το ουσιώδες για την UNESCO είναι να αποδείξει την αποτελεσματικότητα των δράσεων της, καθώς και τον τρόπο λειτουργίας της, μ’ έναν τρόπο, ναι μεν κατανοητό σε όλους, αλλά και μακριά από κάθε λαϊκισμό.

Στις 22 – 24 Οκτωβρίου έλαβαν χώρα οι συνεδριάσεις της «Επιτροπής Παιδείας» και στις 26 – 29 έλαβαν χώρα αυτές της Επιτροπής Πολιτισμού, τις οποίες παρακολούθησε ως εντεταλμένη στην έδρα UNESCO του ΠΑΜΑΚ η Δρ. Ευφροσύνη Μπαλασσά – Φλέγκα, εμπειρογνώμων για θέματα Διαπολιτισμικής Πολιτικής και UNESCO. Οι συζητήσεις της Επιτροπής Παιδείας περιστράφηκαν σε γενικότητες : στο πώς ο πρωταρχικός στόχος «η εξασφάλιση μιας παιδείας ποιότητας για όλους», θα υλοποιηθεί έως το 2015 με αναμενόμενο αποτέλεσμα τη μείωση της φτώχειας στο ήμισυ. Τονίστηκε ότι μια προοδευτική δημοκρατική κοινωνία οφείλει να προετοιμάζει τα μέλη της να δεχτούν την αλλαγή και να προσαρμοστούν σε αυτή, αλλά επίσης να είναι ικανοί να τη διαχειρισθούν και να την επηρεάσουν. Η παιδεία εμπλουτίζει τους πολιτισμούς, δημιουργεί την αμοιβαία κατανόηση και αποτελεί το θεμέλιο των ειρηνικών κοινωνιών. Επίσης η UNESCO θα ενθαρρύνει και θα υποστηρίξει μεθοδολογικά έναν εποικοδομητικό διαπολιτισμικό διάλογο για  μια ενιαία διαπολιτισμική πολιτική των αρμοδίων υπηρεσιών ώστε να ενταχθεί η «παιδεία για την παγκόσμια ιθαγένεια» σε όλα τα επίπεδα της τυπικής και άτυπης εκπαίδευσης. Οι Έδρες UNESCO και τα δίκτυα UNITWIN θα κινητοποιηθούν για να βοηθήσουν τις « Επιτροπές διασκέψεων και ανταλλαγών» για την παραγωγή και τη μεταφορά γνώσεων, ενώ συγχρόνως το Δίκτυο του συστήματος των Συνεργαζόμενων Σχολείων, της  UNESCO (RΕSEAU) θα χρησιμοποιηθεί για την προώθηση του διαλόγου και την εφαρμογή των λεγόμενων «καλών πρακτικών». Ακόμα η UNESCO ως Οργανισμός που έχει τη θεσμική αρμοδιότητα αναφορικά με το δικαίωμα στην παιδεία, θα προσπαθήσει να καθορίσει και να προωθήσει μια σειρά «καλών πρακτικών και πολιτικών και κείμενα νόμων στο τομέα αυτών. Για αυτό το σκοπό η  UNESCO θα είναι η βάση της δημιουργίας δικτύων –ερευνών – αποφάσεων που θα μελετήσουν τα εμπόδια της πραγματοποίησης του δικαιώματος στην εκπαίδευση.
Ακόμα η UNESCO θα συνεχίσει την προετοιμασία της δεύτερης και τρίτης φάσης της πρωτοβουλίας της για τον Αλφαβητισμό: «μαθαίνω για να μπορώ», (LIFE), η οποία αποτελεί το κυριότερο παγκόσμιο στρατηγικό πλαίσιο για την πραγμάτωση της Δεκαετίας των Ηνωμένων Εθνών για τον Αλφαβητισμό.
Ειδικότερα οι στρατηγικές, οι προσεγγίσεις και οι διαδικασίες της δράσης της UNESCO στον τομέα της παιδείας, εμπεριέχουν τις ακόλουθες βασικές αρχές, οι οποίες απορρέουν από τους εξής στόχους του παγκόσμιου forum για την παιδεία του DΑΚΑR:
• Η παιδεία είναι ένα δικαίωμα του ανθρώπου.
• Η παιδεία συμπεριλαμβάνει συγχρόνως τα «τυπικά και άτυπα εκπαιδευτικά συστήματα»
• Η παιδεία ποιότητας σε όλα τα επίπεδα είναι κάτι το ουσιαστικό και υποχρέωση του κάθε κράτους.
• Η παιδεία για όλους αφορά όλα τα επίπεδα εκπαίδευσης από τη νηπιακή ηλικία έως την ανώτατη εκπαίδευση.
Τέλος, τονίστηκε η μεγάλη συμβολή των διάφορων συνδεδεμένων δικτύων με την UNESCO στο τομέα της παιδείας, όπως τα Ecoles Associeès (Συνεργαζόμενα Σχολεία της UNESCO), τις Έδρες UNESCO και τα δίκτυα UNESCO. Τα συμπεράσματα της Επιτροπής Παιδείας καθόρισαν ως «αναμενόμενα αποτελέσματα» της δράσεως ως το 2013 τα εξής:
1) Κινητοποίηση και στήριξη με κάθε τρόπο, όσο το δυνατόν περισσότερων αναπτυσσόμενων χωρών, σε όλες τις περιοχές, σύμφωνα με το Παγκόσμιο Σχέδιο Δράσης για την «παιδεία για όλους- (ΕΡΤ), ώστε να υλοποιηθούν οι στόχοι του DΑΚΑR συμπεριλαμβανομένων και των Στόχων της Χιλιετίας για την Ανάπτυξη (ΟΜD), που αναφέρονται στην εκπαίδευση.
2) Αυτονόμηση των πιο ευάλωτων και μη προνομιούχων ομάδων, ώστε να αποβούν ικανά να λάβουν μέρος στη διαδικασία της ανάπτυξης και των κοινωνιών της μάθησης, τα άτομα αυτών των κατηγοριών.   
 
Τόσο η τυπική όσο και η άτυπη τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση, θα στηριχθεί από την UNESCO ώστε οι νέες γενιές να προετοιμαστούν για τον κόσμο της εργασίας. Η UNESCO θα συντονίσει τις τρεις βασικές πρωτοβουλίες για την «παιδεία για όλους», δηλαδή, EDUSIDA, TTISSA και LIFE, για να έχει το μέγιστα δυνατά αποτελέσματα και την καλύτερη συνεργασία στο επίπεδο των χωρών.
Στην επιτροπή πολιτισμού 26 – 29/10 2007, συζητήθηκαν λεπτομερώς οι στρατηγικοί στόχοι του προγράμματος 9,10 και 11 και το νομικό πλαίσιο των δύο τελευταίων συμβάσεων που κατοχύρωσαν τρόπο τινά την «Παγκόσμια Διακήρυξη υπέρ της πολιτισμικής ποικιλομορφίας», του 2001 ήτοι:
1) Η «Σύμβαση για την προστασία της άυλης πολιτισμικής κληρονομιάς», 2003 και
2) Η «Σύμβαση για την προστασία και την προώθηση της ποικιλομορφίας των πολιτισμικών εκφράσεων», 2005 που συμπλήρωσε το ήδη υπάρχων corpus        των θεσμικών κειμένων αναφορικά με τη θέση του Πολιτισμού στην Ανάπτυξη. Τα ανωτέρω αποτελούν το σημείο εκκίνησης όλων των δράσεων του 2008-2013 για την προώθηση της πολιτισμικής ποικιλομορφίας και του διαπολιτισμικού διαλόγου. Στα συμπεράσματα της επιτροπής «τα αναμενόμενα αποτελέσματα, 2008-2013, καθορίστηκαν ως εξής:
• Ένταξη των αρχών των τριών προγραμμάτων πολιτισμικής ποικιλομορφίας στις πολιτικές, στους μηχανισμούς και στις πρακτικές, όλων των χωρών σε εθνικό επίπεδο.
• Εκπόνηση νέων μηχανισμών συνεργασίας, κυρίως μεταξύ εταίρων του δημοσίου ή του ιδιωτικού τομέα, που να στηρίζονται στις αρχές της πολιτισμικής ποικιλομορφίας και να ευνοούν κάθε είδους οικονομική ή άλλη ανάπτυξη.
• Εντοπισμός των νέων προβλημάτων και εμποδίων. Στήριξη ενός  συνεχούς  διαλόγου μεταξύ των λαών.
• Εκπόνηση και προσαρμογή μεθοδολογιών, διαδικασιών και δικτύων που να ευνοούν τον διάλογο μεταξύ των λαών.
• Ενδυνάμωση της αμοιβαίας κατανόησης σε πολλές περιοχές μέσω δραστηριοτήτων επικεντρωμένων στον διάλογο.
• Ένταξη του διαπολιτισμικού διαλόγου – ένα από τα βασικά στοιχεία για μια παιδεία ποιότητας – στα σχολικά προγράμματα και στη διδακτική ύλη.
• Ανάδειξη της σημασίας της Διαπολιτισμικής Πολιτικής σε περιπτώσεις συρράξεων ή μετά από συρράξεις, ως μέσο συμφιλίωσης και ειρηνικής συνύπαρξης των εμπλεκόμενων ομάδων.

Τέλος, για καλύτερη κατανόηση των Δράσεων της UNESCO που αποφασίστηκαν στην 34η Γ.Συνδιάσκεψη αυτής, παραθέτουμε το ακόλουθο σχεδιάγραμμα.  

Συνθετική παράσταση των κυριότερων προτεραιοτήτων και των στρατηγικών στόχων του μεσοπρόθεσμου προγράμματος της UNESCO 2008 – 2013.

ΥΠΟΜΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΤΗΣ UNESCO ΑΝΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Η UNESCO ως ειδικός Οργανισμός του Συστήματος των Ηνωμένων Εθνών, συμβάλλει στην εδραίωση της ειρήνης, στην εξάλειψη της φτώχειας, στη διαρκή ανάπτυξη και στον διαπολιτισμικό διάλογο μέσω της Διαπολιτισμικής Πολιτικής της στην Παιδεία, στις Επιστήμες, στον Πολιτισμό, στην Επικοινωνία και στην Πληροφόρηση.

Οι πρωταρχικοί στόχοι της UNESCO για την περίοδο 2008 – 2013

 
Α.Η ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ ΜΙΑΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Στρατηγικός στόχος του προγράμματος 1

• Η ισχυροποίηση του ρόλου που παίζει η UNESCO ως επικεφαλής οργανισμός, καθώς και του συντονισμού σε θέματα «παιδείας για όλους σε παγκόσμια κλίμακα, καθώς και στήριξη του αρμόδιου Εθνικού Φορέα στον τομέα της παιδείας για όλους» (Ε.Ρ.Τ.).

Στρατηγικός στόχος του προγράμματος 2

• Η ενθάρρυνση μιας παιδείας ποιότητας για όλους καθώς και της πρόσβασης με επιτυχία, στην διαδικασία της συνεχούς ανάπτυξης.

Β. ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ.

Στρατηγικός στόχος του προγράμματος 3

• Η χρήση της επιστημονικής γνώσης στην υπηρεσία του περιβάλλοντος και της διαχείρισης των φυσικών πόρων.

Στρατηγικός στόχος του προγράμματος 4

• Η ενθάρρυνση της εκπόνησης πολιτικών και η ισχυροποίηση των ικανοτήτων στον τομέα των επιστημών, της τεχνολογίας και της νεωτερικότητας, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στις θετικές επιστήμες και την ενέργεια.

Στρατηγικός στόχος του προγράμματος 5

• Η συμβολή στην προετοιμασία και στην ανακούφιση των πληθυσμών, σε περίπτωση καταστροφής.

Γ. ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΠΡΟΚΛΗΣΕΩΝ, ΗΘΙΚΗΣ ΤΑΞΕΩΣ.

Στρατηγικός στόχος του προγράμματος 6

• Η προώθηση αρχών, πρακτικών και χρήσιμων ηθικών κανόνων για την επιστημονική και τεχνολογική ανάπτυξη.

Στρατηγικός στόχος του προγράμματος 7
• Η ισχυροποίηση των δεσμών ανάμεσα στην έρευνα και τις πολιτικές στον τομέα των κοινωνικών αλλαγών με σκοπό τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των λαών και την αύξηση της ισότητας.

Στρατηγικός στόχος του προγράμματος 8

• Η παρακολούθηση και η κατανόηση των νέων και των θεμελιωδών προβλημάτων στον τομέα της ηθικής και της κοινωνίας.

Δ. ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗΣ ΠΟΙΚΙΛΟΜΟΡΦΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ.

Στρατηγικός στόχος του προγράμματος 9

• Η ανάδειξη της σημασίας και της συμβολής του πολιτισμού στη διαρκή ανάπτυξη. Η υιοθέτηση της διαπολιτισμικής πολιτικής από όλες τις αρμόδιες αρχές και σε όλα τα επίπεδα.

Στρατηγικός στόχος του προγράμματος 10

• Η ανάδειξη της σημασίας των ανταλλαγών και του διαλόγου μεταξύ των πολιτισμών υπέρ της κοινωνικής συνοχής, της συμφιλίωσης και της ειρήνης. Η υποχρέωση των κρατών – μελών να διαμορφώσουν τη διαπολιτισμική τους πολιτική σύμφωνα με τις αρχές της UNESCO. Η συμβολή της διαπολιτισμικής πολιτικής στη διαμόρφωση μιας πλουραλιστικής πολιτισμικής ταυτότητας.

Στρατηγικός στόχος του προγράμματος 11

• Η προστασία και η διαρκής εκτίμηση της σημασίας της πολιτισμικής κληρονομιάς.

Ε. Η ΕΓΚΑΘΙΔΡΥΣΗ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΧΑΡΗ ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ.

Στρατηγικός στόχος του προγράμματος 12

• Η ενθάρρυνση και η στήριξη της παγκόσμιας πρόσβασης στην πληροφόρηση και στην γνώση.

Στρατηγικός στόχος του προγράμματος 13

• Η προώθηση των Μ.Μ.Ε και των ελεύθερων και ανεξάρτητων πλουραλιστικών δομών στον τομέα της πληροφόρησης και επικοινωνίας.

Στρατηγικός στόχος του προγράμματος 14

• Η στήριξη των χωρών που βρίσκονται σε μετα-πολεμική περίοδο ή μετά από καταστροφές, στους τομείς ασφαλώς που ανάγονται στις αρμοδιότητες της UNESCO.