Αρχιτέκτονας, διανοούμενος και αγωνιστής, με σημαντικό έργο στην αρχιτεκτονική, την ιστορία, τη λαογραφία και τον πολιτισμό της Χαλκιδικής
Έφυγε σήμερα από τη ζωή ο Γιάννης Αικατερινάρης, ο Πολυγυρινός αρχιτέκτονας και διανοούμενος που άφησε το δικό του αποτύπωμα στην αρχιτεκτονική, την ιστορία, τον πολιτισμό και τη λαογραφία της Χαλκιδικής, αλλά και στους κοινωνικούς αγώνες της μεταπολεμικής Ελλάδας.
Γεννημένος στον Πολύγυρο το 1941, ο Γιάννης Αικατερινάρης σπούδασε στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και μετά την αποφοίτησή του παρέμεινε στη Σχολή ως επιμελητής του καθηγητή Δημήτρη Φατούρου, ενώ παράλληλα εκπονούσε τη διδακτορική του διατριβή.
Η πορεία του, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στην ακαδημαϊκή και επαγγελματική του ιδιότητα. Η δικτατορία του 1967 και οι πολιτικές και οικογενειακές περιπέτειες που προηγήθηκαν και ακολούθησαν επηρέασαν καθοριστικά τη ζωή του. Μετά τη στρατιωτική του θητεία εργάστηκε ως αρχιτέκτονας, συμμετείχε σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς και εκπόνησε σειρά μελετών, ενώ επέλεξε να παραμείνει ενεργός σε κοινωνικούς και συλλογικούς φορείς.
Η Χαλκιδική στο επίκεντρο του έργου του
Ιδιαίτερη θέση στη ζωή και το έργο του είχε η Χαλκιδική.
Ο Γιάννης Αικατερινάρης ασχολήθηκε συστηματικά με την ιστορία, την κοινωνική ζωή, τη λαογραφία, την αρχιτεκτονική και τον πολιτισμό του τόπου, αφήνοντας πίσω του ένα σημαντικό έργο καταγραφής και τεκμηρίωσης.
Μέσα από τις μελέτες, τις καταγραφές και τις παρεμβάσεις του επιχείρησε να αναδείξει στοιχεία της ταυτότητας της Χαλκιδικής και να υπερασπιστεί την αξία του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος.
Η βουλευτής Χαλκιδικής Κυριακή Μάλαμα, σε δήλωσή της για την απώλειά του, έκανε λόγο για έναν «λαμπρό επιστήμονα, έναν αγωνιστή του δικαίου, έναν οραματιστή», υπογραμμίζοντας παράλληλα τη συμβολή του στην καταγραφή της ιστορίας, της κοινωνικής λαογραφίας και του πολιτισμού της Χαλκιδικής.
Ένας άνθρωπος που επέλεξε να παραμένει ενεργός
Ο ίδιος, σε κείμενο που έγραψε πριν από λίγους μήνες και δημοσίευσε στον Πολύγυρο στις 10 Μαρτίου 2026, είχε κάνει έναν προσωπικό απολογισμό της ζωής του.
Μιλώντας για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε από τα παιδικά του χρόνια, τις πολιτικές περιπέτειες της οικογένειάς του, τη δικτατορία αλλά και τη μετέπειτα επαγγελματική και κοινωνική του πορεία, περιέγραφε τον εαυτό του ως έναν άνθρωπο που επέλεξε να παραμείνει «ενεργός πολίτης».
«Μιλούσα κι έγραφα για όσα πίστευα ότι θα βελτίωναν το φυσικό και το δομημένο περιβάλλον, για όσα θεωρούσα -και θεωρώ πάντα- πραγματικές αξίες της ζωής», έγραφε.
Ίσως αυτή η φράση να συμπυκνώνει καλύτερα από οτιδήποτε άλλο τη διαδρομή του: την αρχιτεκτονική ως επιστήμη, αλλά ταυτόχρονα ως τρόπο να παρεμβαίνει στην κοινωνία και να υπερασπίζεται όσα θεωρούσε σημαντικά.
Η πολιτική κηδεία
Η πολιτική κηδεία του Γιάννη Αικατερινάρη θα τελεστεί την Τρίτη στις 12:00 στη Θεσσαλονίκη.
Η Χαλκιδική αποχαιρετά έναν άνθρωπο που δεν περιορίστηκε στο να μελετήσει τον τόπο του, αλλά προσπάθησε να καταγράψει, να ερμηνεύσει και να υπερασπιστεί την ιδιαίτερη ταυτότητά του.
Και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο κομμάτι της παρακαταθήκης του.
