Η «μεγάλη κυρία» του ελληνικού τραγουδιού, η Μαρινέλλα, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών, αφήνοντας πίσω της μια ανεκτίμητη κληρονομιά. Για εμάς εδώ στη Χαλκιδική, όμως, η απώλεια είναι πιο βαθιά και προσωπική. Η Μαρινέλλα δεν ήταν απλώς μια επισκέπτρια. Ήταν ένα αναπόσπαστο κομμάτι του τόπου μας, μια «δική μας» γυναίκα που αγάπησε τις ακτές της Κασσάνδρας όσο λίγοι.
Η «δική μας» Μαρινέλλα στην Κασσάνδρα
Εδώ και δεκαετίες, η Μαρινέλλα είχε δημιουργήσει το προσωπικό της ησυχαστήριο στα Αιγιοπελαγίτικα, στο Ποσείδι. Στο εξοχικό της σπίτι, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, απολάμβανε τα καλοκαίρια της μαζί με την οικογένειά της, την αγαπημένη της κόρη Τζωρτίνα Σερπιέρη και τα εγγόνια της.
Οι κάτοικοι της Κασσάνδρας την είχαν συνηθίσει ως μια απλή γειτόνισσα. Δεν ήταν σπάνιο να τη συναντήσει κανείς να κάνει τα ψώνια της στην τοπική αγορά της Κασσάνδρειας ή να απολαμβάνει το φαγητό της σε παραδοσιακές ταβέρνες δίπλα στο κύμα, πάντα χαμογελαστή, προσιτή και με μια ευγενική κουβέντα για όλους.
Από τον Λόφο της Σάνης μέχρι το Αμφιθέατρο Σίβηρης
Η καλλιτεχνική της διαδρομή στη Χαλκιδική ήταν μακρά και γεμάτη ιστορικές στιγμές. Η αρχή έγινε το καλοκαίρι του 2001, όταν η Μαρινέλλα ανέβηκε στον μαγικό Λόφο της Σάνης. Η εμφάνισή της στο Sani Festival εκείνη τη χρονιά έθεσε τον πήχη ψηλά για τα πολιτιστικά δρώμενα της περιοχής, παντρεύοντας την ποιότητα με τη λαϊκή αποδοχή.
Ωστόσο, το «σπίτι» της ήταν το Φεστιβάλ Κασσάνδρας. Δύο στιγμές έμειναν ανεξίτηλες στη μνήμη μας:
- Το «Ρεσιτάλ» του 2013: Η συνάντησή της με τον Κώστα Χατζή στο Αμφιθέατρο της Σίβηρης προκάλεσε ρίγη συγκίνησης, σε μια βραδιά που θύμισε τις ένδοξες στιγμές της ελληνικής μουσικής.
- Το «βούλιαγμα» του 2017: Στις 11 Αυγούστου του 2017, η Μαρινέλλα, μαζί με την Ελένη Βιτάλη και τη Γλυκερία, χάρισαν μια ιστορική παράσταση. Το Αμφιθέατρο της Σίβηρης ήταν κυριολεκτικά κατάμεστο, με χιλιάδες κόσμου να αποθεώνει τις τρεις κυρίες σε μια από τις πιο εμπορικές και επιτυχημένες βραδιές στην ιστορία του θεσμού.
Το τελευταίο «αντίο» από τον τόπο της
Η Χαλκιδική αποχαιρετά σήμερα μια γυναίκα που την τίμησε με την παρουσία και την αγάπη της.
Η Μαρινέλλα επέλεξε αυτόν τον τόπο για την ηρεμία και την ομορφιά του, και οι άνθρωποι εδώ την αγκάλιασαν για την αυθεντικότητά της.
Το φετινό καλοκαίρι στη Σίβηρη θα είναι σίγουρα πιο σιωπηλό. Οι δρόμοι της Κασσάνδρας, οι παραλίες που περπάτησε και το αμφιθέατρο που δόνησε με τη φωνή της, θα κρατούν πάντα ζωντανή την αύρα της. Για εμάς, η Μαρινέλλα δεν «έφυγε»· θα είναι πάντα εκείνο το λαμπερό χαμόγελο που θα συναντάμε νοερά στα σοκάκια της Σίβηρης, θυμίζοντάς μας πως η πραγματική αρχοντιά κρύβεται στην απλότητα.
Καλό ταξίδι, Μαρινέλλα της Χαλκιδικής.
